„Es stoht in de Stärne gschriibe…“ Wienachte ime bsundere Johr

Do hei doch zwei ufe Bus gwartet. Er het gfrogt: „Es isch jo alls ins Wasser gfalle das Johr. Meinsch mir chönne das Johr Wiehnachte fyre?“ Druf abe het sie gseit: „Jo, das stoht no in de Sterne gschriibe!“
Rächt hei si die zwei. Was isch nid alles is Wasser gfalle das Johr, isch in de Stern gschriibe bliibe? Wird es ächt doch wieder stattfinde euses gwohnte Läbe? Jo, au das isch in de Stärne gschriibe.
Das isch doch wohl au dr rächti Ort derfür. Isch nid au Geburt vom Heiland z’erscht in de Sterne gschriibe gsy? E Stern isch überem Stall gstande und het de Mensche zeigt, wo Jesus uf d Welt chunt. Und die, wo hei chönne Sterne läse, si rasch cho vo Wytem.
S isch wohr, mängmol isch als no i de Stärne gschriibe. Aber wer weiss, chan dä, wo in d’Sterne schriibe und läse chan, nid au in euse Herze läse und schriibe? Isch denn das, was dört i dr Nacht am Himmel in de Stärne gstande isch, nid doch no am glyche Obe der Maria in Schoss gfalle und in ihre Arme gläge?
Wer sini Wünsch und Hoffnige in d’Sterne schriibt, darf sich nid wundere, wenn si denn einisch in sin Schoss falle und wohr werde.
Drumm löhnd in dere Wiehanchtszyt nüt ins Wasser falle, sondern schriibets in d’Sterne. Dört in de Stärne het em Jesuschind sin Weg uf euser Erde schliesslich sin Afang gnoh.
Und wie söll ich d Sterne schriibe? Wie das goht, das gsehnd dr do unde im Chäschtli!

Ich wünsche allne e gsägneti Wienecht und e guete Rutsch ins neue Johr und bliibet gsund! Pfarrer Christian Bühler